Talmud do Bawa batra 5:1
הַמּוֹכֵר אֶת הַסְּפִינָה, מָכַר אֶת הַתֹּרֶן וְאֶת הַנֵּס וְאֶת הָעוֹגִין וְאֶת כָּל הַמַּנְהִיגִין אוֹתָהּ, אֲבָל לֹא מָכַר לֹא אֶת הָעֲבָדִים, וְלֹא אֶת הַמַּרְצוּפִין, וְלֹא אֶת הָאַנְתִּיקִי. וּבִזְמַן שֶׁאָמַר לוֹ הִיא וְכָל מַה שֶּׁבְּתוֹכָהּ, הֲרֵי כֻלָּן מְכוּרִין. מָכַר אֶת הַקָּרוֹן, לֹא מָכַר אֶת הַפְּרָדוֹת. מָכַר אֶת הַפְּרָדוֹת, לֹא מָכַר אֶת הַקָּרוֹן. מָכַר אֶת הַצֶּמֶד, לֹא מָכַר אֶת הַבָּקָר. מָכַר אֶת הַבָּקָר, לֹא מָכַר אֶת הַצֶּמֶד. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, הַדָּמִים מוֹדִיעִין. כֵּיצַד, אָמַר לוֹ מְכוֹר לִי צִמְדְּךָ בְּמָאתַיִם זוּז, הַדָּבָר יָדוּעַ שֶׁאֵין הַצֶּמֶד בְּמָאתַיִם זוּז. וַחֲכָמִים אוֹמְרִים, אֵין הַדָּמִים רְאָיָה:
Ten, kto sprzedaje łódź, sprzedał maszt, żagiel, kotwicę i wszystkie jej „przewodniki” [wiosła, którymi łódź jest „prowadzona” do miejsca przeznaczenia]. Ale on nie sprzedał marynarzy, worków do pakowania [na ładunek] ani towarów. [I wszystkie te rzeczy wymienione poniżej w sekcji „Jeśli sprzedał… nie sprzedał…”—jeśli podarował łódź lub ją poświęcił, nie są one zawarte w podarunku ani dedykacji. Nie są jak bor, duth czy kadzi na wino (powyżej), które są „osadzone na ziemi” i „wchłonięte” na polu w odniesieniu do poświęcenia i daru, ale w ogóle nie są „wchłonięte”.] A jeśli on powiedział: „To i wszystko, co w nim jest”, wszystko zostało sprzedane. Jeśli sprzedał wóz, nie sprzedał p'radotha [zwierząt ciągnących wagon. Dzieje się tak, jeśli nie są do niego dołączone w momencie sprzedaży. Niektórzy rozumieją "p'radoth" jako kawałki drewna oddzielone (nifradim) od wozu, przez które wagon jest ciągnięty. To, jeśli nie są do niego przywiązani w czasie sprzedaży.] Jeśli sprzedał p'radoth, to nie sprzedał wozu. Jeśli sprzedał jarzmo, nie sprzedał zespołu. Jeśli sprzedał drużynę, nie sprzedał jarzma. R. Juda mówi: Pieniądze informują nas (co zostało sprzedane). Jak to? Gdyby mu powiedział: „Sprzedaj mi swoje jarzmo za dwieście zuzów”, to jest oczywiste, że jarzmo (samo) nie jest sprzedawane za dwieście zuzów. Mędrcy mówią: pieniądze nie są dowodem. [Jeśli chodzi o orzeczenie (Bava Metzia 4: 3), że (przy nadmiernym obciążeniu) jedna szósta sprzedaż jest ważna, a nadmierne obciążenie zostaje zwrócone, a przy nadmiernym obciążeniu w wysokości ponad jednej szóstej sprzedaż zostaje anulowana, to wtedy kupujący mógłby błędnie pomyśleć, że jest warta tyle (więcej niż jedna szósta itd.), tak że sprzedaż jest „sprzedażą przez pomyłkę”. Ale tam, gdzie kupujący nie popełniłby takiego błędu, jak kupując jarzmo o wartości jednego zuza za dwieście, mówimy, że podarował mu je w prezencie, a sprzedaż nie jest anulowana. Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]